Budownictwo kaszubskie


Wiązarek, wrzos i przysionek

Budownictwo kaszubskie obok kurpiowskiego i góralskiego jest jednym z lepiej rozpoznawalnych, bo posiadających wiele wyróżniających je cech. Styl te pojawił się w połowie XIX wieku, kiedy to zaczęły pojawiać się konstrukcje mieszane, wykorzystujące nie tylko drewno, budowano wówczas na tak zwany wiązarek.

 

Szkielet dom wykonany był z drewnianych słupów i rygli, który wypełniano gliną lub cegłą. Fundamenty wykonywane z luźnych kamieni oraz ogromnych kamieni polnych wkopywanych na rogach domów, na których leżały podwaliny. Dachy domów były najczęściej dwuspadowe, wykonywano je ze słomy, trzciny lub wrzosu mocowanych na szczycie kozłami.

 

W domach kaszubskich, co niezwykle słowiańskie, spotkać można również przysionek w szczycie budynku, oparty na filarze. Było to miejsce gdzie odpoczywano po pracy oraz spędzano czas w niedzielne popołudnia.

 

Podłoga w takiej chacie najczęściej była bita z gliny, z wyjątkiem podłogi w sieni, która często była brukowana lub ceglana.

 

Wyszukiwarka

Logowanie

Zarejestruj się